Papieren post is voor ons passé

Deze week viel er bij houders van een Wmo-taxipas in de provincies Groningen en Drenthe een envelop afkomstig van een onderzoeksbureau in de brievenbus. Het betrof een enquête over de dienstverlening van Publiek Vervoer, het samenwerkingsverband dat onder andere verantwoordelijk is voor het uitvoeren van het doelgroepenvervoer in de noordelijke provincies.

Op zich niets geks. Het is logisch dat er onderzoek wordt gedaan naar de klanttevredenheid en het zou al heelmaal fantastisch zijn als er, met de uitkomsten, ook daadwerkelijk iets wordt gedaan zodat de ervaring van de reiziger ten positieve verbeterd. Maar waarom ik dit stukje schrijf, is niet om het onderzoek onder de aandacht te brengen of om medegebruikers te activeren om vooral de vragenlijst in te vullen.

Nee, het gaat mij om het volgende. En daar maakt niet alleen dit onderzoeksbureau zich ‘schuldig’ aan, maar zoveel bedrijven, organisaties, verenigingen en ook particulieren. Het gaat erom dat er per post wordt gecommuniceerd naar blinden, slechtzienden en doofblinden. En dan beperk ik mij nu alleen even tot de mensen die door geen of weinig zicht niets aan tekst op papier hebben.

Want dat is het. Tekst, vakjes, cijfers en lijnen op papier. Voor mij persoonlijk een grote brij waar ik niets meer mee kan. Althans, niet met het blote oog. ‘Gelukkig’ heb ik een goede beeldschermloep, eentje waaronder ik de tekst kan vergroten en die de kleuren kan omdraaien. Daardoor wordt een vel fel wit A4-papier voor mij een zwart vel A4-papier met witte tekst, waarvan ik slechts ongeveer 1/6 in mijn beeldscherm te zien krijg door de vergroting. Dus ik moet heen en weer schuiven met het papier wil ik de tekst kunnen lezen. Dat is voor mij nu al zo’n 16 jaar gesneden koek. En gelukkig lukt het mij op deze manier nog en kan ik ook met een pen onder de beeldschermloep komen om de de juiste vakjes te markeren of het verkeerde woord door te strepen.

Maar hoe anders is dat voor vele ‘lotgenoten’? Hoewel sommige van hen van de oogarts een hoger percentage zicht krijgen toebedeeld, kunnen ze in de praktijk helemaal niets meer met een aan hen geadresseerde brief. Het beland op een stapel en als eens per week de ambulante thuisbegeleider of specialistische zorg langskomt, wordt de brief geopend en voorgelezen. Of men krijgt het zelf nog wel voor elkaar om de tekst tot zich te nemen, bijvoorbeeld met de zogeheten slimme bril die momenteel in opspraak is of andere voorleesapparatuur. Maar daarmee houdt het dan op, want een formulier invullen, dat doet zo’n bril of apparaat niet. Dus voor de afwikkeling van de post zijn zij afhankelijk van een ander.

Nu denk je misschien ‘doe niet zo problematisch, mens! Er zijn ergere dingen op de wereld om je druk over te maken’ en daar ben ik het wel mee eens. Maar als geen enkele blinde, slechtziende of doofblinde dit aan de kaak stelt, het teruggeeft aan de verzender of meldt bij een belangenbehartiger, dan blijft deze situatie tot in den treure dezelfde situatie.

De oplossing is mijns inziens simpel en toevalligerwijs wordt deze door de digitalisering en uit financieel oogpunt ook steeds vaker toegepast: digitale post. Voor ‘mijn’ doelgroep ideaal. Want de computer vergroot, leest voor of zet om in braille. Zodoende kan elke blinde, slechtziende of doofblinde de informatie zelfstandig tot zich nemen. En als de vragenlijst dan ook nog voldoet aan de normen van toegankelijkheid die volgens de wet zelfs verplicht zijn om niemand uit te sluiten, dan hebben wij ook geen hulp meer nodig van anderen om de vragenlijst in te vullen en blijven onze antwoorden net zo anoniem als die van anderen zonder visuele handicap.

Want privacy is ook een ding. En onze privacy is, wanneer je doofblind bent en iemand anders jouw oren en ogen is, bijna non-existent. Daarover een andere keer meer. Nu zijn er vast mensen die met de AVG gaan lopen zwaaien, dat bedrijven persoonsgebonden informatie over handicap bijvoorbeeld niet mogen doorspelen aan een onderzoeksbureau. Dat hoeft naar mijn idee ook helemaal niet. Het zou alleen al heel fijn zijn als derden aan je vragen hoe je benaderd wil worden, bijvoorbeeld bij aanmelding. ‘Wilt u post digitaal of in uw brievenbus ontvangen?’ zou een mooie vraag zijn om niet alleen het milieu, maar ook de klanten met minder goed functionerende ogen tegemoet te komen.

1 foto('s) van Papieren post is voor ons passé:

Klik op een foto vor een vergroting.